Bazaar Trottoir

Eigenlijk ben ik blij, dat hij vanmorgen – bij hoge uitzondering – Griekse muziek door zijn zelfineengeknutselde, roestige omroepsysteem laat knallen. De groentenboer heeft namelijk zo’n naargeestige, diepe grafstem, dat het vermoeden je steevast bekruipt, dat zijn warm aanbevolen aardappelen, zijn tomaten, zijn broccoli en zijn tutti frutti op sterven na dood zijn en het verrottingsproces reeds is ingetreden.

Onze straatventer is een norse, oude man met een witte zeehondensnor en niet bereid tot compromissen. Ik liet mijn oog op de aardappelen vallen. “Tien kilo” zei hij. Met die grafstem van hem. Hij tilde de zak uit de truck. Nu was ik niet meteen van plan om het ganse dorp uit te nodigen op frietjes met stoverij, dus vroeg ik of vijf kilo ook kon. “Ochi”, een langgerekt Kretenzisch “neen”. Ik zocht houvast bij zijn vrouw, die hun akkeropbrengst aan een andere, mij totaal onbekende, vreemde vrouw probeerde te verlappen.

Een ingehuurde oppas voor een van de zieke eeuwelingen in het dorp, dacht ik meteen. Nooit eerder gezien. De manier waarop zij mij tergend langzaam, minutenlang, van kop tot teen scrutineerde, terwijl het groentenvrouwtje achtereenvolgens bloemkool, witte bonen en wortelen voor haar neus zwaaide en zij er zelfs niet op reageerde, maakte mij angstig.

Wegwezen, flitste het door mijn hoofd. Ik heb de twee huiveringwekkende confrontaties met dreigende, briesende dorpelingen nog steeds niet verteerd. IJlings grabbel ik wat snijbonen, prei en selder bij elkaar, betaal 4 euro en maak mij uit de voeten.

Het wordt een lentesoepje vanavond.

20 gedachtes over “Bazaar Trottoir

  1. Op de markt wilde ik 2 1/2 kilo aardappels kopen. Onmogelijk; het moest per 10 kilo tegelijk. Anmenooitniet. Dan liggen ze komend voorjaar nog in de aardappelmand…
    Die titel: wit and shite on Crete, geweldig (-:

      1. Het was zo grappig ik kwam vanmiddag op het winkelcentrum een man tegen. Donker en boos kijkend groot en donker haar en ik dacht dat is de groenteboer uit Griekenland. Moest er zelf om lachen. 😂😂

  2. Ik heb ook herinneringen aan allemaal lieve Grieken, maar dat is intussen wel heel lang geleden. Zou het kunnen dat het mensen zijn die niet van inwijkelingen houden? Die kom ik hier ook wel eens tegen. Niet zo vaak, maar het gebeurt. En ze zijn alleen maar een beetje onvriendelijk. Ik stel me dan soms voor hoe het moet zijn voor mensen die uit een totaal verschillende cultuur bij ons terecht komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s