De Man met een Plan

Ano Hersonissos

There’s nowhere to eat” mompelt Grom humeurig als wij het authentieke, gezellige dorpspleintje oprijden. Ik hou van de intieme verlatenheid van dit kleine plein in de winter, zo helemaal anders dan wanneer het door vakantiegangers overrompeld wordt.

Ik antwoord vlug dat wij vast wel een taverne zullen open vinden, een beetje geërgerd door de vaststelling, dat Grom, sinds hij het roken heeft opgegeven, de ene verslaving door een andere heeft vervangen.

Het is stipt 10 uur in de ochtend en hij heeft nauwelijks twee uur geleden “volgens planning” zijn continental breakfast op bed gekregen, op de lichtblauwe schaaltjes, want bij de pink ones slaan zijn functies tilt en bovendien is pink for girls.

Geheel “volgens planning” bezoeken wij vanmorgen de dierenleed-verzachters-bazaar nummer zoveel, georganiseerd door de Britse Bitches, die stuk voor stuk de duidelijke keuze hebben gemaakt, de fles en de betreurenswaardige viervoeters boven hun better halves te plaatsen.

Dat Grom op komst is, is als een lopend vuurtje door de bazaar gegaan. Met opgezwollen, rood aangelopen, make-up free gezicht verdringen zij elkaar om Grom de hand te drukken.

Ik zie de onmiskenbare tegenzin en wanhoop in zijn ogen als de Bitches perse met “Mister B” op de foto willen. En de afkeer als zij hem met voor de hand liggend gemak aan de bar uitnodigen en hij bemerkt hoe smerig die erbij ligt.

I’m not having a coffee here, honey” fluistert hij mij toe, smekend bijna, nu hij (terecht) vreest dat ik hier nog minstens een half uur zal rondhangen om links en rechts een praatje te slaan en de kraampjes te bezoeken.

Wij vinden een schamele taverne, die wat voedsel belooft. Er is geen kat, een vrouwtje zit in haar aftandse jas tegen een houtkacheltje aangekleefd. Aan de muurschilderingen te zien, heeft zij haar diploma behaald aan de University of Hard Knocks.

Kip kunnen we krijgen, pork en beef ook. Eerst maar wat hapjes, raadt zij aan, want het vlees is nog diepgevroren. Grom is nu ontspannen, de olijven, aubergines en hummus, en het vooruitzicht op nog meer en steviger kost, verzachten al in ruime mate wat hij noemt “the attack of those vicious women”.

We’re going“, besluit hij, als hij zijn nagerecht naar binnen heeft gespeeld. Want, geheel “volgens plan”, is het nu tijd voor zijn nap.

No, we’re not, I’m having my raki first”. Want hoe kan je nu het glaasje na de maaltijd weigeren dat het kouwelijke besje zo genereus hors saison aanbiedt?

Ik steek nonchalant een sigaret op en neem mij voor, het flesje gezapig tot op de bodem leeg te drinken. Geheel volgens mijn plan.

13 gedachtes over “De Man met een Plan

  1. Heel goed!
    Ik zou hem morgen ontbijt op bed geven in roze schaaltjes 😀

  2. Dat die noten niet op Groms maag liggen in plaats van op zijn zang ;-), zou een slok op een borrel schelen qua eetlust.
    Wel gelachen om de zoete wraak op het einde 🙂

  3. Brom wordt nogal graag op zijn wenken bediend, dunkt me. Ontbijtje op bed op lichtblauwe schaaltjes en al. Mijn madam zou haar high heels eens stevig in mijn derrière planten moest ik zoveel eigenwaan tentoonspreiden.

      1. En nou voel ik me lullig. Geen idee dat het OCD was. Bij deze hou ik daar steevast rekening mee!

  4. Fijn toch om een man te hebben, waar elke vrouw mee op de foto wil 🙂 ?!

    En diezelfde beroemdheid maar afzien terwijl jij er eentje gezellig opsteekt…..

  5. Geef Grom dan ook een Full English Breakfast. Daar kan hij de hele dag op teren.

  6. Ik heb niets met raki, noch met sigaretten, maar heb wel erg genoten van dit schrijfsel.

    1. Misschien dat Gromm misschien ontbijt voor jullie kan klaarmaken, en jullie samen keuvelend jullie ontbijt op eten. Anneke

Reacties zijn gesloten.