Categorie: Surprising Crete

I will sing for you now

“Laten we zolang mogelijk zingen onderweg,
de weg wordt er minder eentonig door” (Vergilius).

Op de terugweg van Heraklion naar Sitia, ter hoogte van het dorp Skopi, ligt een oude man naast de baan, zijn hoofd op een goedgevulde groot formaat boodschappentas. Je denkt meteen, daar is iets gebeurd.
Hoewel, er gebeurt nooit iets in Skopi.

Voor ik goed en wel op mijn rem ga staan, veert de man recht en rukt het portier open.
Sitia?” vraagt hij onvast. Overbodige vraag, verder dan Sitia leidt deze weg dus niet.

Het duurt wel even voor ik de entertainment- en voedselpakketten, die ik op zo’n lange trip steevast naast me heb liggen, op de achterbank heb gekeild.

Hij neemt plaats, een wolk van ongewassen onfrisheid en rakidampen slaat in mijn gezicht.

Ik draai mijn raampje nu volledig open en vertrouw verder op de goede werking van de Ocean Breeze Car ontgeurder.

Souedia? Ollandia?” vraagt hij. Steeds hetzelfde liedje.
Alsof er in Belgio geen blonde vrouwspersonen rondlopen.

Hij voelt zich duidelijk op z’n gemak, meer dan ik althans.
Kijkt naar de achterbank en vraagt of ik die appel vandaag nog wou opeten.

Neemt een paar flinke happen, kijkt nog eens achterom.
Do you like music?
Of course I do“, antwoord ik naar waarheid, moeilijk er onderuit te komen met de vele cd’s op de achterbank.

I’m a singer.” Opgezwollen fierheid. Onverholen lach in zijn ogen. Verwacht mijn ongeveinsde verrassing.

Oh, are you?

Het startsein is gegeven. Geen houden aan. Jarenlange herinneringen aan plaatsen, data, gelegenheden ratelen aan mij voorbij. Heimwee en vergane glorie.

De appel is op, hij veegt zijn mond aan zijn mouw af.
My name is Ignatios. I will sing for you now.

Tot ik Ignatios in het centrum van de stad uit de wagen laat, heeft hij ononderbroken gezongen. Soms krakerig, soms neuriƫnd omdat hij zich de woorden niet meer kon herinneren.
Maar met een blijheid en een overgave die mij toch wat onthutst achterlaten.

At Christmas, or when you have company, I will come to your house and sing for you, call me!” voegt hij er tot afscheid nog aan toe.

Ik heb zijn telefoonnummer niet gevraagd.

Het Koningskruid

14 september is een belangrijke dag in de Grieks-Orthodoxe kerk (Feest van het Heilig Kruis). Het is traditie, om alle basilicum die je in en om het huis hebt, te snijden en ’s morgens naar de kerk te brengen. De verzamelde basilicum wordt door de priester gezegend en verdeeld onder de gelovigen.

14 september is ook een officiĆ«le vastendag zonder vlees, vis of zuivelproducten. Het meest voorkomende gerecht dat op tafel wordt gezet, is “Fasolada“, een hartige witte bonensoep.

Aan fasolada kunnen verschillende groenten toegevoegd worden. Het is een gerecht dat zowel in de zomer als in de winter kan gegeten worden en de recepten zijn legio. Eentje ervan : https://www.smulweb.nl/recepten/1451231/Traditionele-griekse-bonensoep-fasolada#footer

De Zoete Bede

Agios Fanourios

Sinds gisterenavond wordt in elk huisje in ons dorp duchtig de gesuikerde fanouropita gesmuld, de traditionele cake ter ere van Agios Fanourios, onze H. Antonius zeg maar.
Hij wordt vooral op Kreta o.m. aanroepen voor het vinden van verloren voorwerpen of een job, het oplossen van een hopeloze zaak of genezing bij ziekte.

De brave man krijgt het vast heel druk vandaag. Te oordelen naar het aantal kerkgangers dat kwam aangesloft bij het eerste klokkengeluid deze ochtend, lijkt Fanourios bij iedereen wel kind aan huis.

Night Walk

Downtown Heraklion, Crete

Dit is Lakkos (de Put), de rosse buurt van Heraklion tot na de Tweede Wereldoorlog, vlak bij het centrum. De wijk bestaat uit een wirwar van smalle straatjes in een uitgesproken multiculturele en verpauperde omgeving. Met mondjesmaat wordt her en der een huis gerenoveerd of neergehaald. Het is een toevluchtsoord voor kunstenaars van allerlei slag en nationaliteiten, die de wijk met muurschilderingen en culturele manifestaties nieuw leven inblazen.