Tag: Kleinzoon

De Max!

Max1

Ondanks zijn sinterklazige voorkomen, kan je Boss bezwaarlijk

kindvriendelijk noemen. Met zonen die naar de vijftig toekropen

en geen klein grut hadden ingecalculeerd om opa’s merkwaardig

afwijkende genen voort te zetten, daalden Boss’ latent aanwezige

oelekeboeleke-gevoelens onder een siberisch vriespunt.

Maar wonderen gebeuren, en ongelukjes ook.

Toen Boss het grote nieuws vernam, nam zijn fierheid recht evenredig

met zijn buikvet toe. Dat het voortbestaan van een eeuwenoude

dynastie, dankzij dat kleine ukje, bovendien nu wel gegarandeerd

leek, was voldoende reden tot een vervoering die ik al enkele

jaren niet meer mee mocht maken.

Inmiddels is het schitterend kleinood onder de Spaanse zon

geboren, een lief koppie met meer haren dan er ooit op Boss

stonden.

Granddad is door het dolle heen met zijn wondertje.

Ook al omdat hij de naam Maximilian meekreeg. Boss wou dat zo.

Ce que Boss veut, Dieu le veut.

Vide-o-ma

3209 km zijn wij van elkaar verwijderd,
mijn kleinzoon en ik.

Hij begint net te broebelen,
speekselhaartjes slierten over zijn kin.
Ik heb een droge mond,
ik ben ei zo na uitgepraat.

Afbeelding

Elke zondag zien wij elkaar, na de cameraklik.

Ik ben een afstandsoma, een onlinegrootje.
Een chatopoe. Teeveemoemoe.
Zijn skypomi, zijn beppekreta.

Wij verstaan elkaar, mijn kleinzoon en ik.
Dezelfde stem als zijn mama, maar dan met
een bril erboven.

Hij lacht breeduit, zijn papa trekt gekke bekken
buiten het beeld.

Ik zie zijn nieuwe tandjes,
zijn dikke handjes.

Zijn verwonderde blik. Spaarzame haartjes.
De outfit die ik online kocht.

Ik afstandshou van ‘m.
Elke zondag opnieuw.